بخش هشتم

حوزه های علمیه و دوری از قرآن

بخش هشتم

وسعت مفهوم علم در قرآن

       در قرآن‌کریم حدود ۱۰ مرتبه توصیف «عالم الغیب و الشهادة» در مورد حق تعالی آمده است.علاوه‌بر آن سه مرتبه هم «عالم‌الغیب» و یا «عالم غیب السموات» به‌کار رفته است. معلوم است که علم خداوند متعال به غیب و شهادت (اشیای مشهود) مطلق و بی انتهاء است پس علم، به معنای مطلق دانش می باشد. در ۱۴۰۰ سال پیش حقایقی در قرآن گفته شده، که آن زمان قابل درک نبود و به نظر اعراب جاهل و بی سواد، لغو و بی معنا به نظر می رسید. از همین جهت بود که گاهی پیامبر (ص) را شاعر، گاه مجنون و گاه قرآن را خواب های پریشان محمد (ص) می خواندند.  «بَلْ قَالُوا أَضْغَاثُ أَحْلَامٍ بَلِ افْتَرَاهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌ فَلْيَأْتِنَا بِآيَةٍ كَمَا أُرْسِلَ الْأَوَّلُونَ». بلکه این مردم (غافل نادان) گفتند که سخنان قرآن خواب و خیالی بی‌اساس است، بلکه این کلمات را خود محمد فرابافته بلکه شاعر بزرگی است وگرنه باید مانند پیغمبران گذشته آیت و معجزه‌ای برای ما بیاورد. [سوره انبیاء، آیه ۵].

     ادعاهای منکرین پیامبر و قرآن، پریشان و متناقض است. زیرا گاه قرآن را خواب های آشفته پیامبر می خوانند و گاهی ادعای نزول قرآن از جانب خداوند را افترای محمد (ص) می گویند و گاهی آن حضرت را شاعر می داند و می گویند که اگر او فرستاده خدا است، مثل پیامبران سابق نشانه و معجزه ای بیاورد. آنان از درک اینکه خودِ قرآن معجزه است، عاجز بودند.

       منکرین نبوت، چون فصاحت عجیب قرآن را می شنیدند و از فهم معنای آن عاجز بودند، ادعا می کردند: محمد دیوانه است. «وَإِنْ يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ». البته نزدیک است که کافران به چشمان (بد) خود (چشم زخمت زنند و) از پایت در آورند، آن گاه که آیات قرآن بشنوند و (چون در فصاحتش حیرت کنند از شدت حسد) گویند که این شخص عجب دیوانه است. [سوره قلم، آیه ۵۱].

     هرچند در زمان معاصر خیلی ها چشم بد یا زخم چشم را منکر می شوند اما علم ثابت کرده است که در چشم برخی از افراد، نیروی فوق العاده ای وجود دارد که با تمرکز دید به چیزی روی آن اثر می گذارند. چنانچه قبلاً نوشته بودند، یک دختر روسی در اثر تمرکز چشم می توانست بشقاب را آشپزخانه حرکت داده جلو روی مهمان بگذارد و همچنین هپنوتیزم و خواب مقناطیسی تأثیر چشم روی شخص است که او را به خلسه فرو می برد. هپنوتیزم فعلاً یک تجربه قبول شده در میان انسان ها است. چشم برخی از اشخاص دارای چنان قدرت و نفوذی است که با نگاه کردن از روی تحسین به شخصی که مورد نظر قرار گرفته، ضربه می زند و به آن زخم چشم می گویند و ما در زندگی خود آن را دیده ایم.

 علوم روز و قرآن

      در قرآن‌کریم آیات زیادی درباره مطالبی که امروزه علم ثابت کرده به‌طور آشکار یا در کنایه بیان شده است که ازجمله آن‌ها میتوان به جاذبه عمومی زمین، تاریکی اعماق دریا، کاهش اکسیژن و تنگ شدن نفس با افزایش ارتفاع، زوجیت گیاهان و … اشاره کرد. اما در مورد جاذبه عمومی و اثر کوه ها در زمین، قرآن می فرماید: «خَلَقَ السَّمَاوَاتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ۖ وَأَلْقَىٰ فِي الْأَرْضِ رَوَاسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِكُمْ». خداوند خلق کرد آسمانها را با ستونی که شما دیده نمی توانید و کوههای بزرگ را در زمین بنهاد تا شما را نجنباند.[سوره لقمان، آیه ۱۰].

      ایزاگ (اسحاق) نیوتن در قرن ۱۸ میلادی جاذبه عمومی را کشف کرد و ثابت گردید که معلق بودن تمام سیارات در فضا و گردش و عدم سقوط و عدم بیجا شدن آنها در اثر جاذبه عمومی است. در تمام کرات از جمله در منظومه شمسی ما جاذبه خورشید، سیارات خود را مانند ستون نا مرئی نگه می دارد و توازن جاذبه و گریز از مرکز، تعادلی در گردش سیارات به دور خورشید و خودشان به وجود آورده و چنان این توازن و تعادل، منظم است که میلیارد ها سال برهم نخورده است. در هیئت بطلمیوس و زمین محوری که معتقد بود، زمین ساکن است و در مرکز جهان قرار دارد و افلاک نُه گانه به گرد زمین می چرخند، از توجیه و تفسیر این آیه عاجز بودند و به این سوال که خودِ زمین چگونه در هوا معلق است و چه نیروی از سقوط آن جلوگیری می کند، پاسخی نداشت و بعضاً به افسانه زمین در پشت  گاوماهی متشبث می شدند. جالب است که بعد از هزار و اندی سال، این واقعیت قرآنی کشف شد و مشکله حل گردید و جاذبه همان ستون نامرئی است. 

    همچنین علوم جدید کشف نموده که کوه ها مانند میخ ها زمین را محکم گرده و از لرزش، جنبش و جا به جایی آن جلوگیری می کند. پوسته زمین نسبت به حجم آن بسیار نازک است و کوه ها همانگونه که از سطح زمین ارتفاع دارد، ریشه های آنها در عمق زمین نیز فرو رفته است و حالت زمین را پایدار ساخته است. اگر کوه ها نمی بودند، در اثر تحرکات عمق زمین، لرزش هایی به وجود می آمد و در اثر لغزش پوسته زمین، قاره ها با هم نزدیک می شدند و به هم می پیوستند. 

      یکی دیگر از معجزات علمی قرآن عبارت است از آیه: «وَالسَّمَاءَ بَنَيْنَاهَا بِأَيْدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ». و کاخ رفیع آسمان را ما به قدرت خود برافراشتیم و ماییم که همواره آنرا توسعه می دهیم. [سوره ذاریات، آیه ۴۷].

    باید متذکر شد که اگر در قرآن آسمان های هفتگانه ذکر گردد، به احتمال زیاد، منظور هفت طبقه جوّ زمین است اما اگر سماء یا سماوات آمد، منظور، تمام کرات بالا و کهکشان ها و جهان مادی  بالای سر ما است. خداوند در این آیه می فرماید ما با قدرت خود جهان را آفریدیم و همواره آنرا توسعه می دهیم. علم جدید هم می گوید جهان در حال انبساط است.

ادامه دارد.

دیدگاه تان را ارسال کنید

جهت دریافت عضویت حزب حرکت اسلامی آ. افغانستان، می توانید روی لینک رو برو کلیک نمایید.



©حزب حرکت اسلامی آ. افغانستان توسعه دهنده: 0790618410